خداوند گفت: ((دیگر پیامبری نخواهم فرستاد،از آن گونه که شما انتظلر دارید،اما جهان هرگز بی پیامبر نخواهد ماند.))
و آنگاه پرنده ای را به رسالت مبعوث کرد .
پرنده آوازی خواند که در هر نغمه اش خدا بود.
عده ای به او گرویدند و ایمان آوردند.
و خدا گفت :((اگر بدانید ، حتی با آواز پرنده ای می توان رستگار شد.))
خداوند رسولی از آسمان فرستاد
باران نام او بود. همین که باران باریدن گرفت
آنان را که شک می شناحتند رسالت او را دریافتند.پس بی درنگ توبه کردند و روح شان را زیر
بارش بی دریغ خدا شستند.
خدا گفت:((اگر بدانید با رسول باران هم میتوان به پاکی رسید .))
خداوند پیغامبری باد را فرستاد.
تا روزی بیم دهد و روزی بشارت.
پس باد روزی توفان شد و روزی نسیم و آنان که پیغام او را فهمیدند
 روزی در خوف و روزی در رجا زیستند.
خدا گفت :(( آن که خبر باد را میفهمد قلبش دربیم و امید می لرزد و قلب مومن اینچنین است.))
خدا گلی را از خاک بر انگیخت تا معاد را معنا کند.
و گل چنین از رستخیز گفت که از آن پس هر مومنی که گلی را دید رستاخیز را به یاد آورد.
خدا گفت :((اگر بفهمد ،تنها با گلی قیامت خواهد شد .))
خداوند یکی از هزارنامش را به دریا گفت دریا بی درنگ قیام کرد
و سپس چنان به سجده افتاد که هیچ از هزار موج او باقی نماند.
مردم تماشا میکردند.
عده ای پیام دریا را دانستند پس قیام کردند و چنان به سجده افتادند که هیچ از آنها باقی نماند.
خدا گفت :((آن که به پیغمبر آبها اقتدا کند به بهشت خواهد رفت.))
 

و به یاد دارم فرشته ای به من گفت:جهان آکنده از فرستاده و پیغمبر و مرسل است،اما
همیشه کافری ست تا باران را انکار کند،با گل بجنگد  تا پرنده را دروغگو بخواند
باد را مجنون و دریا را ساحر...

         اما هم امروز ایمان بیاور که پیغمبر آب و رسول باران و فرستاده باد برای ایمان آوردن تو 
                      کافی ست.

                                -----------------------------------------------------------

                                                   :یلدایتان مبارک:

                                                                  زهرا

مرا درياب که باز پشيمان و نادم به سوي تو
                                            به سوي معبود يگانه ام پناه آورده ام .

 
درياب که پناهگاهي جز خاک درت نيست مرا.
                   اي پناه بي پناهان  و اي راهنماي گمراهان
                                           مرا که در گمراهي شناورم
                                                            و بي راهه ها امانم نميدهند درياب.
                                   درياب و ياريم بخش.

خداي من 
         

             اي معبود زيبايم
          من همچو بيابانگردي شبيخون زده
           که شب را در تاريکي و سرما گذرانده محتاج نوري هر چند کمسو
                         از سوي تو ام.
اي پروردگارم

اي تنها يار تنهايي ام
                   اي تمام بي کسي هايم
                   ميدانم که مرا خواهي بخشيد
                  اما از آن ميترسم که دگر بار.........
         نه ...!
لطف و کرم تو بيشتر از آن است که مرا به حال خود رها کني
           اي معدن بي پايان همه ي  نيکي ها
                                   اي هستي بخش جهان هستي
                                               مرا آني به خود وا مگذار که:
مرا که نيازمند تو ام ...

                     ((  زهرا بنده ای که تنها مئمنش خاک در کوی توست))

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

         به نام خداوند بخشنده و مهربان
شکر خدايي را که در وجودش هيچ گونه وهمي وجود ندارد))
تا عقول از تفکر زياد براي او شبه و نظير يا مثيل بر نگزينند.
خداوندي که همه جا وجوددارد بدونه در نظر گرفتن زمان و مکان.
و اينکه  هيچ علمي بين خدا و علم او قرار ندارد))
اين متن ترجمه وصيت نامه حضرت علي (ع)که گزيده اي از اون رو نوشته بودم
البته اين ترجمه فقط اون چيزيه که من تونستم ازش بفهمم چون عربي محاوره با عربي کتابي
فرق داره.
يا حق

                                ((  الحمد و لله الذي منع الاوهام من تنال وجوده
                و حجب العقول ان تتخيل ذات لمتناعها من الشبه و المشاکل و النظير و المماثل
                  بل هو الذي لم يتفاوت في ذات و لم يتبعظ به تجزئه  عدد ئفي کماله
                                       فارق الشياء لاعلي  ختلاف الماکن
                              و تمکن منها لا علي وجهه الحلول و الممازجه
                                  و علمها لا به اداته لا يکون العلم الا بها
                                  و ليث بينهو و بين معلومه علم غيره   ))

گزیده ای از وصیت نامه حضرت علی (علیه السلام)

                                                                  ((  معروف به الوسیله))

                      غروبا بونه میگیرن

                                       همشون یه عهدی بستن

                                                                    سر خاک تو بمیرن))

                                                                                           ((منم باهاشون هم عهد میشم))

من برگشتم و خوشحالم از خوندن نظرات همگی شما دوستانم.

ممنونم که زیباترین رو تو این یک ماه و چند روز تنها نگذاشتین.

از دوست خوبم زهرا (افسانه خزان )خیلی خیلی ممنونم بابت اینکه به جای من اومد

و دلیل نبودنم رو گفت.

           خلاصه ممنون از همگی

                                          یا حق

                                                                             (خدایا شکرت به خاطر تمامی داشته هام)